170.Cenneti Ben Satın Aldım!

Modern zamanların en kârlı sektörlerinden biri artık inşaat, kripto ya da turizm değil: DİN!
Evet, yanlış duymadınız. Dualarla müşteri bağlayan, günah paketleriyle promosyon yapan ve cehennem korkusunu indirimli satışa sunan bir “maneviyat pazarı” oluştu.

Düşünsenize, birileri çıkıyor ve diyor ki:

“Cennetten arsa mı istiyorsun? Buyur, şu kadar bağış yap.”

“Günah mı işledin? Sorun yok, VIP affımız var. Bağışla, temizlen.”

Öyle bir sistem ki; peygamberin yoksullukla, sabırla, adaletle öğrettiği tüm değerler pazarlama metnine dönüşüyor. Sanki ahiret, bazı “yetkili bayilerin” tekeline geçmiş gibi! Herkesin cebinde bir cehennem bileti var ama VIP kartı olanlar jilet gibi cennete geçiyor!

Ve ne acı ki; bu oyunu en çok oynayanlar, en çok dua eden kılığındalar.
Evet, inanç istismarı bir ticaret. Üstelik vergiden de muaf.

Ancak bu kirli düzeni bir Karadenizli bozacak:
Temel, bu defa sadece fıkra kahramanı değil, aynı zamanda dini istismar sisteminin en kurnaz alıcısı olacak.

Hazırsanız, cennetin tapusu satılıktır…

Zaman odur ki;

Temel Karadeniz’den kalkar, turistlik yapacam diye İtalya’ya gider. Vatikan’a uğrar. Bakıyor, meydan insan dolu. Kuyruk, kuyruğun kuyruğu.

Yanındakine sorar:
– Ula burda neyin kuyruğudur bu?
Adam der ki:
– Papa günah bağışlıyor, biraz bağış yapana cennetten arsa veriyor.

Temel düşünür:
– Ula biz bu sistemi Trabzon’daki halı sahada denemiştik, ama bu adamlar işi büyütmüş!

Temel sıraya girmeye yeltenir, güvenlik durdurur:
– Sıraya girin efendim.
Temel:
– Yok ben arsa değil, cennetin TAMAMINI satın alacağum.

Bu söz Vatikan’dakilerin ilgisini çeker. Hemen içeri alırlar. Papalar bir yandan seviniyor:
– Saf Karadenizli… İyi para kaldırırız bundan.

Temel masaya oturur, teklifini sunar:
– Size 10 milyar dolar veririm, cenneti komple bana verin.
Papalar gözlerini karartır:
– Olur!

Tapu verilir. Temel alır eline belgenin fotokopisini, dışarı çıkar ve yüksek sesle bağırır:

“Dağılın uşağum! Boşuna beklemeyin! Para da vermeyin! BEN CENNETİN TAMAMINI SATIN ALDUM!”

Kalabalık dağılır, işler düşer.

30 yıl sonra…
Papalık işleri toparlayamaz, itibar sarsılır. Temel’i bulurlar:
– Tapuyu geri ver, hata yapmışız.
Temel pazarlığı koyar:

“100 milyar peşin alırım Aylık gelirden yüzdelik kar isterim…. ve beni  Mesih ilan etmenizi isterim! Ancak o zaman veririm!”

Fıkradan Anladıklarım:

1. “İnancı pazara süren, vicdanını kapıda bırakır.” (irfan sözü) — Kutsal olanı çıkar aracı yapan kişi önce kendi ahlakını yitirir.

2. “Sahte kandil çok ışık verir, az ömür sürer.” (Anadolu sözü) — Gösterişli ama samimiyetsiz yapılar uzun vadede çöker.

3. “Göğe merdiven dayayanın ayağı yerde kayar.” (Türk dünyası sözü) — Maneviyatı kibir ve çıkar için kullanan sonunda düşer.

4. “Boş testi çok ses eder.” (eski halk sözü) — En çok konuşanlar her zaman en bilgili olanlar değildir.

5. “İçi boş minber, sesi çok yankılar.” (yöresel irfan sözü) — İçeriksiz dini söylem yalnızca görüntü üretir.

6. “Kutsal elbise adamı değil, adam elbiseyi yüceltir.” (tasavvuf sözü) — Makam değil, karakter insanı değerli kılar.

7. “Gölgeli dağdan güneş doğmaz.” (Anadolu sözü) — Karanlık niyetlerden aydınlık sonuç beklenmez.

8. “Kör kandil evvela sahibini yakar.” (eski Anadolu sözü) — Yanlış rehberlik önce onu yapanı yıpratır.

9. “Dua dudakta değil, yürektedir.” (Türk-İslam irfan sözü) — İnanç şekilden çok samimiyetle anlam kazanır.

10. “Çatlak mihrap secde tutmaz.” (yöresel söz) — Temeli bozuk sistemler maneviyatı taşıyamaz.

11. “Külah değişir, niyet değişmez.” (esnaf sözü) — Görünüş değişse de çıkarcı zihniyet aynı kalır.

12. “Sözün tuzu yoksa lokma boğazda kalır.” (Türk halk sözü) — İçten olmayan öğüt, insana tesir etmez.

13. “Karanlık odada ayna hakikati göstermez.” (Türk dünyası sözü) — Bilgisizlik içinde doğruyu görmek zordur.

14. “İçi çürük direk kubbeyi taşımaz.” (Anadolu sözü) — Ahlakı bozuk kişiler kutsal sorumluluk taşıyamaz.

15. “Kırık pusula denizi suçlar.” (özdeyiş / irfan sözü) — Hatasını görmeyen kişi suçu dışarıda arar.

16. “Niyet bulanık olursa su da bulanır.” (yöresel söz) — Bozuk amaç, en doğru işi bile kirletir.

17. “Kül satıp kor diye veren çoktur.” (eski çarşı sözü) — İnsanlar çoğu zaman hakikatin yerine taklidini sunar.

18. “İnce duvar çok sır saklamaz.” (Türk halk sözü) — Gizlenen istismarlar er ya da geç ortaya çıkar.

19. “Hak kapısı anahtarla açılmaz.” (tasavvuf sözü) — Maneviyat para ve aracılarla satın alınamaz.

20. “Göğü satanın yeri dardır.” (irfan sözü) — Kutsalı menfaat aracı yapan kişi sonunda itibarını kaybeder.