154.Benim Anam da Babamda Sensin Komutanım!

Hayat boyu çok yanlışlara şahit oluruz. Bazen kızıyoruz içimizden. Bazen elimizden bir şey gelmiyor gibi Allah’a havale ediyoruz bu yanlış yapanları. Sanki Yaratan bizim emir erimizmiş gibi. Oysa Allah hata ve yanlış varsa onu, önce  elinle , yapamıyorsan dilinle, onu da yapamıyorsan hata yapanı sevme diyor. Ama bizler ne zaman bize dokunmaya başlarsa o zaman olayın bilincine varıyoruz. Başkasına yapılan yanlışları ya görmezden geliyoruz, ya korkuyoruz. Ya da umursamıyoruz.

Bana dokunmuyorsa yılan bin yıl yaşasın der gibi.

Kendi cezasını çeksin deriz. Sözlerimiz de hazırdır. Bize niye yanlışlık yapılmıyor gibi…

Sanki biraz bencilleştik. Bencillik er veya geç bizi yakacaktır. Başlangıçta romantik duygular veya nostaljik duygular oluştursa da, Ateş er ve ya geç bizi de yakacaktır.

Zaman odur ki,

Olay tamamen yabancı ülkede geçmiştir. Komutanın çok sevdiği ve güvendiği özel postası Mayk, komutanının karşısına geçmiş, arkadaşı Hans’ı şikayet etmektedir.

-Komutanım, şikayet iyi bir şey değil ama, ben Hans’tan şikayetçiyim.

-Ne oldu. Ne yaptı.

-O beni döğdü.

-Tamam. Sen şimdi git. Ben onun cezasını veririm.

-Ama komutanım, hem döğdü, hem de söğdü.

-Tamam evladım. Ben onun gereken cezasını veririm

-Benim anam babam yok.  Hans, onlara da kötü küfürler etti.

-Oğlum, benim de anam babam yok. Allah Merhamet etsin. Sen şimdi git ben onun cezasını veririm.

Derdini anlatamayan Mayk,  son olarak der. ‘Komutanım benim anamda, babamda sensin.’

Bunları duyan, haliyle kendisine de küfür edildiğini anlayan Komutan, kükrer:

-Çabuk bana Hans’ı çağırınnn!

Fıkradan anladıklarımız

1. “Komşunun külüne muhtaç olmayan olmaz.” (Tokat–Amasya yöresi atasözü) İnsan başkasının derdiyle ilgilenmezse bir gün aynı derde kendisi düşer.
2. “Bir çivi bir nalı, bir nal bir atı kurtarır.” (Kars–Erzurum yöresi halk atasözü) Küçük bir yanlış zamanında düzeltilmezse büyük sonuçlar doğurur.
3. “Kör kuyuya taş atanın hesabı çok olur.” (Sivas yöresi atasözü) Yanlış yapan kadar sessiz kalan da sorumluluk taşır.
4. “Ateş düştüğü yeri yakar, dumanı herkese gider.” (Karadeniz yöresi, Ordu–Giresun’da yaygın) Başkasına yapılan kötülük zamanla toplumu da etkiler.
5. “Bir evin isi, yedi kapının duvarına vurur.” (Trabzon yöresi atasözü) Bir yerdeki haksızlık çevresini de kirletir.
6. “Yara küçükken sarılır.” (Çankırı yöresi atasözü) Sorunlar büyümeden çözülmelidir.
7. “Eğri iş, eğri gölge bırakır.” (Kayseri yöresi atasözü) Adaletsizlik uzun süre etkisini sürdürür.
8. “Bir kötülük bin iyiliği gölgeler.” (Malatya yöresi atasözü) Haksızlık güven duygusunu zedeler.
9. “Ağlayan çocuğa meme verilir.” (Anadolu genel atasözü) Derdini anlatan insana kulak vermek gerekir.
10. “Doğru söyleyen dokuz köyden kovulur.” (Türk atasözü) Adalet bazen cesaret ister.
11. “Kurt dumanlı havayı sever.” (Erzincan yöresi atasözü) Belirsizlik ve sessizlik kötülüğü büyütür.
12. “Bir taşla duvar yıkılmaz, çok taşla olur.” (Yozgat yöresi atasözü) Kötülükler birikerek toplumsal sorunlara dönüşür.
13. “Söz yarası demir yarasından ağırdır.” (Anadolu genel) Hakaret ve kötü söz de adaletsizliktir.
14. “Su uyur, düşman uyumaz.” (Türk atasözü) Sorunlar görmezden gelinmemelidir.
15. “İnsan insana emanettir.” (Karaman yöresi halk atasözü) Başkasının derdiyle ilgilenmek insanlık görevidir.
16. “Eğri oturanın gölgesi de eğri düşer.” (Afyon yöresi atasözü) Yanlış davranışlar örnek olur.
17. “Adalet mülkün temelidir.” (Osmanlı geleneğinde yaygın atasözü niteliğinde söz) Düzenin temeli hakkaniyettir.
18. “Bir ocaktaki kıvılcım obayı yakar.” (Van–Bitlis yöresi atasözü) Küçük bir haksızlık büyüyebilir.
19. “Kul hakkı yerde kalmaz.” (Türk atasözü) Yapılan yanlış mutlaka karşılık bulur.
20. “Doğru kapıdan giren eğri çıkmaz.” (Konya yöresi atasözü) Dürüstlük kalıcı huzur getirir.